بدهکاری یا بستانکاری کارمای من

✳️کارآموزی یا آموختن درس‌های زندگی (بدهکاری یا بستانکاری کارمای من)

🔹تابستان امسال شرکت ما، میزبان دانش آموزان هنرستان هوانوردی بود، در این دوره کارآموزی، طبق برنامه‌ریزی‌های انجام شده مقرر گردید، کارآموزان هر هفته در یکی از واحدها حضور داشته باشند.
هفته اول، امیر علی، امیر مهدی و مانی در واحد حسابداری میهمان من بودند.

🔹از همان روز اول پس از آشنایی، از علایق، ترس‌ها و نگرانی‌هایشان پرسیدم و از کارهای روزمره و برنامه‌هایی که داشتند حرف زدند.

🔹هرچه بیشتر آشنا می‌شدیم تمایل داشتم بیشتر با آنها حرف بزنم فرصت کوتاه بود و باید حرف‌هایی می‌زدم که هیچ وقت از پدر مادرشان نخواهند شنید این گونه آگاهی رساندن به نوجوانان، مطمئناً در ضمیر ناخودآگاهشان بارگذاری می‌شود تا در مراحل بعدی و گاه سخت زندگی، بتوانند از آن استفاده کنند.

همین صحبت ها، اگر چه گاهی،از طرف پدر و مادر گفته می شود اما ناگفته پیداست که بی تاثیر خواهد بود.

🔹آخر کدام پسر، دختری به حرف والدین خود گوش می‌دهد؟ اکثر حرف‌های والدین به در بسته ذهن نوجوانان و جوانان می‌خورد.

🔹این تلنگرها، مورد نیاز همه ماست، بیش از ۵۰ درصد رفتارهای ما در دل عادت‌ها انجام می‌شود و به آنها ناآگاهیم، بنابراین همین کارهای اشتباه که خود متوجه آن نیستیم جز آسیب چیز دیگری عایدمان نخواهد کرد .

🔹در این چند روز، فرایند کار و نحوه توزیع مدارک فنی را توضیح دادم تا به کارهای روتین آنها معنایی ببخشم و سعی کردم اطلاعاتی بدهم که مجبور شوند آن را به خاطر بسپارند، جالب اینکه، امیر علی پس از آنکه در واحد های فنی دیگر، دوره کارآموزی خود را به پایان رساند روز آخر نزد من آمد و از علاقه مندی خود به رشته حسابداری گفت.

🔹در این مدت بعضی از همکاران، اصلا با این نوجوانان صحبتی نکردند و  گاهی نیز همین کارآموزان، به کاری نکردن و استراحت ترغیب شدند.

✅واقعا بازی زندگی ما نیز مثل همین دوره کارآموزی این نوجوانان است یعنی در  مسیر زندگی با آدمهایی مواجه خواهیم شد که اصلا برای آنها مهم نیستیم و بعضی ها نیز  ما را به بازی، تفریح و هرزگی ترغیب می کنند و بعضی ها نیز، ذهن و طرز فکرمان را عوض می کنند. حال خودمان باید انتخاب کنیم کدامیک از آدم ها را برای دوستی انتخاب خواهیم کرد، انتخابی که یک مسیر طولانی با بیشمار احتمالات و نتایج عجیب و غریب را در بر خواهد داشت.

#روزنوشت

سری در میان سرها

اگر می خواهی سری درمیان سرها داشته باشی، تنها باید به نهایت ظرفیت ذهنی ات برسی

ظرفیت ذهنی آدم ها با تمرکز روزانه بر کارهای سخت و خلق چیز های مهم از دل همان کارهای سخت شکل می گیرد.

گیاه را بیاد آور

گیاه را به یاد بیاور، چگونه دل به آغوش رازآلود خاک می سپارد و بی صدا به فردایی سبز امید می بندد؛

اما انسان، در هزارتوی شک و تردید، از خود و خدایش روی برمی گرداند.

 

 

در اولین برخورد

در اولین برخورد با هر وضعیتی که در آن انسانی روبروی مان ایستاده، بی آنکه آگاه باشیم احساسات مان بر می خیزند و فریاد می کشند، گاه آماده جنگ یا گریز می شویم گاه چنان خشکمان می زند گویی ناگهان تمام دانسته های مان از یاد رفته اند.

آگاهی نسبت به این واکنش ها کمک می کند تا احساسات خود را ببینیم، آنها را بپذیریم و با خودمان با مهربانی رفتار کنیم.

همین آگاهی ما را از واکنش‌های ناخودآگاه دور می‌کند و به ما اجازه می‌دهد به‌جای عمل بر اساس ترس، تردید یا عادت، گامی برداریم در جهت آنچه واقعاً برایمان ارزشمند است.

دل پاک و جان اگاه

از بیخودی‌های خود، که رها شویم به خود می‌رسیم،

آنگاه دل به پاکی و جان به آگاهی می‌رسد

رها شدگی جز به لطف و بخشایش الهی میسر نیست

پروردگار یکتای بی‌همتا، خداوند همه چیز بینا و دانا،

بار خدایی که اصل هر دوایی و داروی قلب هایی

به دل و جان ما، لطف و بخشایش الهی ببخشای

ناجی و قربانی

گاهی مرتکب این عادت زشت می‌شویم؛

دلمان می‌خواهد تا به او کمک کنیم اما کارها را خراب می‌کنیم.

اطلاعاتی دست و پا شکسته داریم، فکر می‌کنیم خیلی بارمان است بجای اینکه امیدوارانه او را راهنمایی کنیم  با یادآوری مشکلات پیش روی او، ترس‌هایش زبانه می‌کشد،

اکنون در نقش ناجی وارد می‌شویم تا صحنه جرم، آزارگری‌مان را پاک کنیم، اما او بجز مشکل نه می بیند نه می شنو

و ما می‌رویم پی کارمان و هنوز قربانی در رنج مضاعف در عذاب است

از میان خروارها نطفه مدفون و مدهوش

از میان خروارها نطفه مدفون و مدهوش فرصتی به تو داده شد تا قدم به جهان هستی بگذاری

علاوه بر اعضا و جوارح سالم ؛ صاحب عقل، اندیشه و ادراک هستی تا بیاد آری که اینجا هستی که با بلندای همت خویش به بزرگترین دستاوردها و ارزش های زندگی ات دست یابی.

زندگی را آنگونه زندگی کن تا فرصت از دست نرفته است.

آزادی انسان در گرو زندگی صادقانه است

آزادی انسان زمانی معنا پیدا می کند که بتواند صادقانه زندگی کند .

صداقت ، انسان را از فریب کاری ها و پلیدی ها رها می سازد.

تنها انسان های صادق می توانند دوستی های واقعی را شکل دهند.

انسان آزاد تا زمانی می تواند در جامعه یا گروهی زندگی کند که بتواند از علایق زشت آن ها اجتناب کند

زمانی که به انجام و تکرار رفتار  افراد فریب کار محکوم می شوی راهی جز خروج از میان آنان نخواهی داشت

فریب کاری، ریا کاری و دو روئی آزادی انسان را از بین می برد.

دوست داشت خدا را به شیوه او بپرستم

دوست داشت خدا را به شیوه او بپرستم

از  راه و رسم خداپرستی خویش می گفت و من می شنیدم ...

خسته شد تا آمد سیگاری روشن کند‌‌‌...

گفتم حاضرم خدا را آنگونه که تو می گویی بستایم بشرطی که دیگر سیگار نکشی

لبخندی زد و گفت من باید خودم به این نتیجه برسم که سیگار برایم مفید نیست

 لبخندی زدم و  یاد این جمله اسپینوزا افتادم؛ به من اجازه دهید تا به شیوه خودم به خدا عشق بورزم.

 

 

 

 

 

 

بی هنر را هیچ مشمار

انسان بی هنر از راستی و درستی بویی نبرده است

انسان بی هنر در پی هوا و هوس است و از آدم های نفس پرور، نباید انتظار هنروری داشت. 

انسان  بی هنر از سخاوت بی بهره است ، نه خود را می بخشد و نه دیگران را.

انسان بی هنر زشت می اندیشد و دیگران می آزرد.

انسان بی هنر، هنر را بزرگترین عیب می داند و همواره در پی دشمنی با هنرمندان است.

تنها نور عالم تاب هنر است که می تواند سیاهی کینه و دشمنی بی هنران را بزداید.